Attika-Beotië: 111.732 hectare in 91 uren

Nieuwe gegevens over de omvang van de massale brand die West-Attika en Beotië trof, werden op 7 augustus gepubliceerd door het pyrometerologische team FLAME. Volgens de analyse verbrandde het vuurfront 111.732 hectare in ongeveer 91 uren, van 31 juli tot 4 augustus 2026. Dit is een van de grootste geregistreerde branden in recente jaren in de regio, zowel qua omvang als snelheid van verspreiding.

De centrale maatstaf van de analyse betreft de vrijgestelde energie. Het team berekent dat deze minstens 380 terajoule bedroeg, een hoeveelheid die, voor vergelijkingsdoeleinden, gelijk staat aan zes atombommen van het Hiroshima-type. De vergelijking wordt gebruikt als schaal van meting en niet als beschrijving van de manier waarop de energie werd vrijgesteld, die in het geval van de brand over vier dagen en een groot gebied verspreid was.

De analyse legt bijzondere nadruk op het nachtelijk gedrag van het vuur. Vijfenvijftig procent van het totale verbrandde gebied, of 61.718 hectare, verbrandde tijdens slechts twee nachten. Gedurende dezelfde periode werden winden met een snelheid van meer dan 80 kilometer per uur geregistreerd, terwijl de voortgangssnelheid van het front meer dan 2.000 hectare per uur overschreed. Deze cijfers verklaren waarom grondstrijdkrachten moeite hadden het voortschrijden van het vuur te stoppen.

Historisch gezien fungeert de nacht als het “venster” waarin branden intensiteit verliezen, omdat de temperaturen dalen en de relatieve vochtigheid stijgt. FLAME merkt op dat dit venster zich vernauwt in vergelijking met twintig of dertig jaar geleden, met als gevolg dat nachtelijke uren niet langer de verlichting bieden die ze in het verleden boden. Deze ontwikkeling verandert de planning van brandbeveiliging en de verdeling van krachten gedurende 24 uur.

Voor lokale gemeenschappen van West-Attika bieden de gegevens een vergelijkingsmaat voor de omvang van de vernietiging die zij moesten beheren. Bouwonderzoeken zijn al afgerond in delen van het gebied, terwijl processen voor noodhulp en uitkeringen aan de gang zijn. Het herstel van het natuurlijk milieu en de overstromingsbescherming van verbrande gebieden vormen een apart, langetermijnprobleem.

De cijfers zijn afkomstig van een wetenschappelijk team en niet van offici|le staatsgegevens, wat betekent dat ze kunnen worden herzien wanneer definitieve gegevens van bevoegde diensten worden gepubliceerd. Geen offici|le schatting is aan het publiek gegeven voor het verbrandde gebied door een overheidsorgaan, en er is ook geen analytische uitsplitsing naar vegetatietype. De vraag blijft open hoeveel van het gebied bebost was en hoeveel landbouw- of struikachtig terrein.

De volgende stappen betreffen de publicatie van offici|le kaarten van verbrande gebieden en hun opname in de processen van afbakening en schadevergoeding. Parallel wordt verwacht dat de conclusies over het nachtelijk gedrag van branden voeding geven aan de discussie over de planning voor het komende vuurseizoen. Het is niet aangekondigd of de analyse formeel zal worden geëvalueerd door de brandweer of het ministerie van Klimaatcrisis en Civiele Bescherming.