Πρέβεζα: αποκαθίσταται το κοίλο του θεάτρου Νικόπολης

Το υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στην αποκατάσταση του κάτω κοίλου του Μεγάλου Θεάτρου της Αρχαίας Νικόπολης, στην Πρέβεζα, μετά την ωρίμανση της σχετικής μελέτης. Η παρέμβαση αποτελεί την τρίτη φάση ενός πολυετούς προγράμματος προστασίας, συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου και περιλαμβάνει την προμήθεια και τοποθέτηση ασβεστολιθικών εδωλίων στο κάτω κοίλο, καθώς και μαρμάρινων πλακών για το δάπεδο της ορχήστρας. Συγκεκριμένα, προβλέπεται η κατασκευή και τοποθέτηση 167 νέων εδράνων, ώστε κάθε κερκίδα να αποκτήσει συνολικά πέντε σειρές, και η ανακατασκευή των αντίστοιχων βαθμίδων των κλιμάκων. Το έργο χρηματοδοτείται από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ήπειρος 2021-2027, ενώ η προηγούμενη φάση είχε χρηματοδοτηθεί από το αντίστοιχο πρόγραμμα της περιόδου 2014-2020.

Η δεύτερη φάση, που έχει ολοκληρωθεί, είχε κατά βάση σωστικό χαρακτήρα. Στερεώθηκαν και συμπληρώθηκαν οι χυτές υποδομές των εδωλίων και των κλιμάκων, ανατάχθηκαν και συντηρήθηκαν τα σωζόμενα λίθινα εδώλια, αποκαταστάθηκε τμήμα του διαδρόμου στη βάση του κοίλου και αναστηλώθηκε το στηθαίο. Τοποθετήθηκαν επίσης πιλοτικά δεκαέξι νέα ασβεστολιθικά έδρανα, ώστε να δοκιμαστεί η μέθοδος πριν επεκταθεί. Το υλικό που χρησιμοποιείται είναι συμβατό ασβεστολιθικό και η τοποθέτηση γίνεται με αναστρέψιμες τεχνικές, ώστε τα νέα στοιχεία να διακρίνονται από τα αυθεντικά χωρίς να τα ανταγωνίζονται οπτικά. Στόχος είναι να αποκατασταθεί η μορφολογική και λειτουργική αναγνωσιμότητα του μνημείου και να γίνει ασφαλέστερη η κίνηση των επισκεπτών.

Το σημερινό ελλιπές κοίλο έχει τη δική του ιστορία. Το θέατρο κατασκευάστηκε αρχικά στην εποχή του Αυγούστου και ανακατασκευάστηκε εκτεταμένα τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν, με μεγαλύτερη κλίση και υπερυψωμένο διάδρομο προς την ορχήστρα. Το μεγαλύτερο μέρος των λίθινων εδωλίων αφαιρέθηκε αργότερα και χρησιμοποιήθηκε ως οικοδομικό υλικό ή κάηκε για την παραγωγή ασβέστη, όπως τεκμηριώνεται από τρεις ασβεστοκάμινους που κατέγραψε στις αρχές του 19ου αιώνα ο Βρετανός αρχιτέκτονας Thomas Leverton Donaldson. Σήμερα σώζονται μόνο τμήματα των τριών πρώτων σειρών του κάτω κοίλου και ένα μεμονωμένο έδρανο στην ενδέκατη σειρά. Η Νικόπολη είχε ιδρυθεί από τον Οκταβιανό Αύγουστο μετά τη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. και κατοικήθηκε από πληθυσμούς της Ηπείρου, της Αιτωλοακαρνανίας και της Λευκάδας μαζί με Ρωμαίους αποίκους.

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη χαρακτήρισε το Μεγάλο Θέατρο «ένα από τα σημαντικότερα δημόσια οικοδομήματα της ρωμαϊκής πόλης και κορυφαίο μνημείο της Ηπείρου», σημειώνοντας ότι η παρέμβαση συμπληρώνει τις εργασίες που ήδη υλοποιούνται στην ορχήστρα και εντάσσεται σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου. Στο σχέδιο αυτό περιλαμβάνεται δίκτυο διαδρομών που θα συνδέει το Θέατρο, το Ωδείο και το Μνημείο του Αυγούστου, καθώς και ειδικές υποδομές προσβασιμότητας για άτομα με αναπηρία. Σύμφωνα με την ίδια, από το 2019 έως σήμερα τα έργα που ολοκληρώθηκαν, βρίσκονται σε εξέλιξη ή έχουν δρομολογηθεί στη Νικόπολη ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια ευρώ, με πόρους του ΠΕΠ Ήπειρος, του Ταμείου Ανάκαμψης και του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης. Χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της τρίτης φάσης δεν ανακοινώθηκε. Η αξιοποίηση του πολιτιστικού και παραγωγικού αποθέματος της περιφέρειας απασχολεί και άλλες περιοχές, όπως δείχνει το δίκτυο επισκέψιμων αγροκτημάτων που στήνεται στα Δωδεκάνησα.