Lesbos: schadevergoeding mond-en-klauwzeer voor vrijdag

Op Lesbos, waar een epidemie van mond-en-klauwzeer onder schapen, geiten en runderen aan de gang is, is het platform voor het indienen van schadevergoedingsaanvragen van getroffen veehouders nog niet geopend. Volgens een bericht van ypaithros.gr van dinsdag 15 september 2026 wordt verwacht dat het platform uiterlijk vrijdag 19 september 2026 in gebruik wordt genomen. Tot die tijd blijven de veehouders van het eiland die door de epidemie zijn getroffen, in afwachting, zonder dat er officieel een kanaal is geopend voor het indienen van schadeclaims. Deze vertraging, ook al gaat het om enkele dagen, is van belang voor een gemeenschap van veehouders die rechtstreeks te maken heeft met de gevolgen van de beperking van dierverplaatsingen en de opschorting van activiteiten die de bestrijding van de ziekte oplegt. Het bericht verduidelijkt niet welke instantie het platform uiteindelijk zal beheren, noch wat de exacte procedure voor het indienen van aanvragen zal zijn.

Tegelijkertijd meldt lesvosnews.net op 12 september 2026, onder verwijzing naar Europese registratie, dat op Lesbos 196 officiële haarden van mond-en-klauwzeer zijn geregistreerd, met meldingen tot en met 9 september 2026. Dit onderscheid is belangrijk en moet nauwkeurig worden geformuleerd: het cijfer 196 betreft haarden, dat wil zeggen veehouderijbedrijven waarin ten minste één geval is bevestigd, en niet individuele gevallen bij dieren. Het gaat om twee verschillende grootheden, aangezien één enkele haard tientallen of zelfs honderden dieren kan omvatten. Voor het traceren van de kuddes op het eiland zijn ongeveer 40 dierenartsen en landbouwkundigen ingezet, een aantal dat volgens een latere melding is gestegen tot ongeveer 50. Hun werk omvat het opsporen van bedrijven met gevallen, het registreren van kuddes en de ondersteuning van de maatregelen om de verspreiding van de ziekte op Lesbos te beperken.

De veeteelt is een van de belangrijkste sectoren van de lokale economie van Lesbos, waarbij honderden gezinnen hun inkomen baseren op kuddes schapen, geiten en runderen. In eilandgebieden waar alternatieve werkgelegenheid beperkt is, kan een epidemie die beperkingen oplegt aan dierverplaatsingen en de handel in producten de liquiditeit van bedrijven rechtstreeks raken. Om die reden wordt de snelheid waarmee de schadevergoedingsprocedure wordt geactiveerd, als cruciaal beschouwd voor de levensvatbaarheid van veel veeteeltbedrijven, die genoodzaakt zijn direct operationele kosten te dekken ondanks de terugval in inkomsten door de ziekte. Vertraging bij het activeren van steunmechanismen, zelfs als die in dagen wordt gemeten, kan de economische druk verergeren bij bedrijven die al met krappe winstmarges werken. De kwestie raakt zo breder de lokale economie van de regio, verder dan de strikt veeteeltsector, aangezien de veeteelt ook verbonden is met andere activiteiten op het eiland, zoals de verwerking van zuivelproducten.

Tot nu toe is niet bekendgemaakt welke instantie het schadevergoedingsplatform zal beheren, noch de hoogte of de berekeningswijze van de bedragen die aan de getroffen veehouders zullen worden uitbetaald. Evenmin is het totale aantal dieren bekendgemaakt dat door de epidemie verloren is gegaan, noch de virusstam die op Lesbos is aangetroffen, noch een inschatting van wanneer de verspreiding van de ziekte naar verwachting volledig onder controle zal zijn. De beschikbare informatie, zoals die blijkt uit de berichten van 12 en 15 september 2026, beperkt zich tot de verwachte openingsdatum van het platform en het aantal officieel geregistreerde haarden. Tot er officiële gegevens komen over de overige openstaande kwesties, wachten de veehouders van Lesbos op verdere informatie van de bevoegde autoriteiten.