Άγραφα: δασική πυρκαγιά στο Κερασοχώρι Ευρυτανίας

Δασική πυρκαγιά εκδηλώθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 19 Αυγούστου στο Κερασοχώρι, στη Δημοτική Ενότητα Βυνιανής του Δήμου Αγράφων, στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Σύμφωνα με την ενημέρωση του Πυροσβεστικού Σώματος, το Κέντρο Επιχειρήσεων δέχθηκε το σχετικό σήμα περί τις 18:00 και η κινητοποίηση ήταν άμεση. Στο σημείο επιχειρούν είκοσι πέντε πυροσβέστες με δύο ομάδες πεζοπόρων τμημάτων της 4ης Ειδικής Μονάδας Δασικών Επιχειρήσεων και τρία οχήματα, ενώ από αέρος συνδράμουν δύο αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο. Η εικόνα που περιγράφεται εδώ αφορά τη στιγμή της δημοσίευσης: πρόκειται για εξελισσόμενο περιστατικό, η επιχείρηση κατάσβεσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και τα μεγέθη των δυνάμεων ενδέχεται να μεταβληθούν ανάλογα με τη συμπεριφορά του μετώπου.

Η επιλογή να διατεθούν εναέρια μέσα από την πρώτη ώρα, παρά τη σχετικά περιορισμένη επίγεια δύναμη, σχετίζεται άμεσα με τη μορφολογία των Αγράφων. Πρόκειται για μία από τις πιο δύσβατες ορεινές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, με απότομες πλαγιές, βαθιές χαραδρώσεις και περιορισμένο οδικό δίκτυο, όπου τα πυροσβεστικά οχήματα χρειάζονται πολύ χρόνο για να προσεγγίσουν το μέτωπο και συχνά δεν μπορούν να φτάσουν καθόλου. Στις συνθήκες αυτές, οι ρίψεις νερού από αέρος λειτουργούν ως μέσο ανάσχεσης μέχρι να αναπτυχθούν οι επίγειες δυνάμεις, ενώ τα πεζοπόρα τμήματα των ΕΜΟΔΕ αναλαμβάνουν τη διάνοιξη ζωνών και τη σβέση εστιών σε σημεία απροσπέλαστα για όχημα. Η ίδια γεωγραφία, ωστόσο, περιορίζει και τον χρόνο εναέριας επιχείρησης, καθώς τα μέσα δεν επιχειρούν μετά τη δύση του ηλίου.

Το Πυροσβεστικό Σώμα σημειώνει ότι την προηγούμενη ημέρα είχε σημειωθεί στην περιοχή βροχόπτωση συνοδευόμενη από κεραυνική δραστηριότητα. Η παρατήρηση αυτή καταγράφεται ως πιθανό αίτιο, δεν έχει όμως επιβεβαιωθεί και το ζήτημα θα κριθεί από την ανάκριση που ακολουθεί κάθε δασική πυρκαγιά. Οι λεγόμενοι ξηροί κεραυνοί, δηλαδή οι κεραυνοί που εκδηλώνονται με ελάχιστη ή καθόλου βροχή στο έδαφος, αποτελούν αναγνωρισμένη αιτία δασικών πυρκαγιών στην ορεινή Ελλάδα τον Αύγουστο, όταν η βλάστηση έχει χάσει μεγάλο μέρος της υγρασίας της. Χαρακτηριστικό τους είναι ότι η φωτιά μπορεί να υποβόσκει για ώρες ή και για μία ολόκληρη ημέρα σε κορμό ή σε φυλλόστρωμα πριν εκδηλωθεί ορατά, γεγονός που εξηγεί τη χρονική απόσταση ανάμεσα σε μια καταιγίδα και μια πυρκαγιά.

Για τις κοινότητες των Αγράφων το διακύβευμα δεν είναι μόνο δασικό. Ο ορεινός όγκος στηρίζει κτηνοτροφία, μελισσοκομία και έναν μικρό αλλά σταθερό ορεινό τουρισμό, δραστηριότητες που εξαρτώνται από την ακεραιότητα του δάσους και ανακάμπτουν πολύ αργά μετά από πυρκαγιά. Τα επόμενα κρίσιμα σημεία είναι η οριοθέτηση του μετώπου πριν τη νύχτα, η φύλαξη του χώρου για την αποφυγή αναζωπυρώσεων και η καταγραφή της καμένης έκτασης, στοιχεία που συνήθως ανακοινώνονται την επομένη. Το περιστατικό εντάσσεται σε ένα καλοκαίρι με συνεχείς κινητοποιήσεις για πυρκαγιές σε δασικές εκτάσεις σε όλη τη χώρα και με αυξημένη πίεση στα εναέρια μέσα, ενώ οι επιπτώσεις στα ορεινά οικοσυστήματα παραμένουν από τα κρισιμότερα ανοικτά ζητήματα για το περιβάλλον.